الشيخ الصدوق ( مترجم : تهراني )
45
علل الشرايع ( فارسي )
ببر و به همين خاطر در سوره حمد عبارت * ( « الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » ) * دو مرتبه گفته مىشود و وقتى به « و لا الضّالَّين » رسيد نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله فرمود : * ( الْحَمْدُ لِلَّه رَبِّ الْعالَمِينَ ) * شكرا ( يعنى در مقام شكر اين عبارت را فرمود ) خداى عزيز جبار فرمود : ذكر مرا قطع كردى پس اسمم را ياد كن . پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرمودند : بسم الله الرحمن الرحيم و به خاطر همين بعد از حمد ابتداء سوره بعدى گفتن بسم الله الرحمن الرحيم مشروع گرديد ، پس از آن حق تعالى به حضرت فرمود : بخوان : * ( قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ ) * تا آخر به همان نحوى كه نازل گرديده چه آنكه اين سوره نسبت و نعت و اوصاف مرا بيان مىكند . سپس دو دستت را پايين آور و بر دو كاسه زانوهايت قرار بده و پس از آن به عرش من بنگر . رسول خدا صلَّى الله عليه و آله مىفرمايد : به بزرگى عرش نگريستم روحم طيران كرد و حالت غش بر من عارض شد پس الحام شدم به اين كه بگويم : سبحان ربى العظيم و بحمده ، به خاطر آن عظمتى كه ديده بودم ، بارى وقتى اين كلام را گفتم حالت غش از من به طرف شد تا جايى كه آن را هفت بار گفتم ( البته نسبت به هفت بار نيز الحام شدم ) بارى به نفس و روحم مراجعه نموده و همان طورى كه قبلا بودم ، گرديدم و به همين جهت گفتن سبحان ربى العظيم و بحمده در ركوع مشروع گرديد ، بعد حق عزّ و جل فرمود : سر را بردار من سر برداشتم نظرم به چيزى افتاد كه عقل از سرم پريد پس بلافاصله با صورت و دو دست به زمين رفته و الحام شدم كه بگويم : سبحان ربى الاعلى و بحمده و اين به خاطر علو و بلندى چيزى بود كه ديدم : ذكر مزبور را هفت بار گفتم و هر بار كه مىگفتم اندكى به حال آمده و حالت غش از من دور مىشد بارى پس از اتمام هفت بار نشستم ، پس در سجود گفتن : سبحان ربى الاعلى و بحمده و نيز نشستن بين دو سجده كه حضرت آن را به منظور استراحت از غش و علو و بزرگى آنچه ديده بودند انجام دادند مشروع گرديد . سپس پروردگارم به من الهام فرمود و خواست كه سر را بالا كنم ، پس سر را بالا كرده و آن علو و بلندمرتبگى را كه ديدم حالت غش به من دست داد پس به رو افتاده و صورت و دستهايم را رو به زمين قرار داده و گفتم سبحان ربى الاعلى و بحمده ، اين ذكر را هفت بار گفتم و سپس سر را بلند كرده و پيش از آنكه بايستم نشستم تا دوباره به علو و بلندمرتبگى حضرتش نظر افكنم ، و به خاطر همين دو سجده از يك ركعت جعل گرديد و نيز به همين جهت نشستن خفيف پيش از